Nazywają go Larry Legenda.

Jego legenda tworzyła się przez 15 lat, które spędził na boiskach koszykarskich. Bird zaczynał uczelnianą karierę w Indiana, Hoosier, następnie przeszedł do Northwood Institute i w końcu osiedlił się w Indiana State, gdzie zdobywał średnio powyżej 30 punktów i 10 zbiórek na mecz w jego pierwszym sezonie. Bird doprowadził drużynę Sycamores do rekordu (81 wygranych - 13 porażek). Jego tytuły zdobyte na college'u to: The Sporting News College Player of the Year, Naismith Award Winner, Wooden Award Winner, The Sporting News All-America first team (w latach 1978 i 1979). 13 lat grania w NBA wzmocniło jego legendę. Kariera Bird'a była przez cały czas ściśle związana z losami Magica Johnson'a. Obaj grali przeciwko sobie w meczu finałowym drużyn uniwersyteckich w 1979 roku. Ten mecz do dziś jest spotkaniem drużyn uniwersyteckich, które zgromadziło najwięcej widzów. Niestety Indiana z Bird'em przegrała.

Bird rozpoczął grę w NBA w sezonie 1979/80. Boston Celtics wzięli go jeszcze jako juniora w 1978 roku, jako szóstego z kolei. W pierwszym sezonie gry w NBA, Bird zdobywał średnio ponad 21 punktów na mecz. Larry Bird zmienił oblicze klubu. W poprzednim sezonie Celtics wygrali 29 meczów z 82. Jego pojawienie spowodowało 61 zwycięstw przy 21 porażkach i był to jeden z większych postępków ligowych w historii NBA. Od tego momentu gwiazda Celtics nie garnie. Za czasów Birda jedynie w sezonie 1988/89 Celtics odnieśli mniej niż 50 zwycięstw. Mieli ich wtedy 42 przy 40 porażkach. Jaki był główny powód tego załamania? Larry z powodu kontuzji grał tylko sześć meczów. Uwidacznia to jak ważny dla Celtics jest Bird. Celtics z Bird'em na czele zdobyli trzy mistrzostwa. Było to w latach 1981, 1984 i 1986. W latach 1985 i 1987 Boston przegrał w finale z Lakers'ami, gdzie grał Magic Johnson. Gdyby jednak nie Larry to do tych meczów by nie doszło. Birde wybrano w latach 1984 i 1986 na najlepszego zawodnika play - off. Był najlepszym graczem w sezonach 1984, 1985 i 1986. Należy do nielicznego grona zawodników, wraz z Wiltem Chamberlien'em i Bill'em Russell,’em, którzy zdobyli tytuł trzy razy pod rząd. Do meczów All - Stars wybierano Larry'ego 12 razy, a w 1982 roku uhonorowano go tytułem najlepszego zawodnika meczu. Wybierano go także w latach 1982, 1983 i 1984 do drugiej piątki obrońców w NBA.

Larry jest sławny dzięki swojemu talentowi rzutowemu. Jest najprawdopodobniej najskuteczniejszym w NBA w rzutach za 3 punkty. Właśnie on zwyciężył w trzech pierwszych konkursach rozegranych przy okazji meczów All - Stars. Jest niezły w zbiórkach i wspaniały w rzutach wolnych. W 1990 roku zbliżył się do rekordu Galwina Murphy'ego, który wykorzystał pod rząd 78 rzutów wolnych. Bird zatrzymał się na 71. Oprócz tych umiejętności Bird ma jeszcze jeden talent. Jest najsłynniejszy dzięki swoim podaniom. Razem z Johnsonem, Bird, za sprawą daru wyprowadzania podań, przyczynił się do zajęcia przez koszykówkę NBA należnego miejsca. "Ten facet ma tak nieprawdopodobne podania, że nikt nie jest mu w stanie dorównać, z wyjątkiem Magica Johnson'a" - prezes Celtics Dave Gavitt w czasie trwania sezonu 1989/90. Przez ostatnich kilka lat kariery Larry miał kłopoty z kręgosłupem. Ból wyłączył go z wielu meczów. Poddał się nawet operacji, ale ból nie ustał. I chociaż może on wpłynąć na grę Bird'a, Larry pozostanie legendą. Po olimpiadzie w Barcelonie Bird postanowił w wieku 35 lat zakończył karierę koszykarską. Przyczyną tej decyzji była przewlekła kontuzja kręgosłupa.

W roku 1997 powraca do NBA jako trener Indian'y Pacers. Jego anty-trenerska postaw przynosi niesamowite skutki. Drużyn, która w poprzednim sezonie nie zakalikowała się do play - off, miała szansę walczyć o tytuł mistrza...

* zdjęcia www.nba.com

* tekst "Legendy NBA"